Επιστροφή στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα

Διδάσκοντας ξένες γλώσσες σε μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες

0% Oλοκληρωμένο
0/0 Βήματα
  1. Ενότητα 1. Σχετικά με τις μαθησιακές δυσκολίες
    1 Θέμα
    |
    1 Κουίζ
  2. Ενότητα 2. Μαθησιακά αποτελέσματα στην Διδασκαλία Ξένων Γλωσσών (FLT)
    7 Θέματα
    |
    1 Κουίζ
  3. Ενότητα 3. Περιγραφή βασικών αρχών
    5 Θέματα
    |
    1 Κουίζ
  4. Ενότητα 4. Μεθοδολογία μαθημάτων
    9 Θέματα
    |
    1 Κουίζ
  5. Ενότητα 5. Ασκήσεις
    5 Θέματα
    |
    1 Κουίζ
  6. Ενότητα 6. Συμβουλές για εκπαιδευτικούς
    5 Θέματα
    |
    1 Κουίζ
  7. Ενότητα 7. Καλές πρακτικές
    3 Θέματα
    |
    1 Κουίζ
  8. Ενότητα 8. Πώς να αξιολογήσουμε τα μαθησιακά αποτελέσματα
    5 Θέματα
    |
    1 Κουίζ
Εξέλιξη εκπαιδευτικού προγράμματος
0% Oλοκληρωμένο

Δυσλεξία (Ειδική μαθησιακή δυσκολία με τον γραμματισμό)

Η δυσλεξία είναι μια μαθησιακή διαφορά που μπορεί να προκαλέσει δυσκολίες στη μάθηση και την εργασία. Εμφανίζεται σε ένα φάσμα με ορισμένα άτομα να επηρεάζονται ήπια και άλλα πιο σοβαρά. Ωστόσο, με τη σωστή κατανόηση, προσαρμογές και υποστήριξη, τα άτομα με δυσλεξία μπορούν να επιτύχουν στην εκπαίδευση, στον εργασιακό χώρο και στην ευρύτερη κοινωνία.

Η δυσλεξία επηρεάζει περίπου το 10% του πληθυσμού, αλλά πολλοί ενήλικοι εκπαιδευόμενοι δεν έχουν επίσημες αξιολογήσεις των δυσκολιών τους.

Ο καθένας με δυσλεξία είναι διαφορετικός, αλλά υπάρχει ένα κοινό χαρακτηριστικό των δυσκολιών στην ανάγνωση, την ορθογραφία και τη γραφή και των σχετικών γνωστικών/επεξεργαστικών δυσκολιών.  Ο αντίκτυπος της δυσλεξίας μπορεί να αλλάξει ανάλογα με το περιβάλλον (δηλαδή τι καλείται να κάνει ένα δυσλεκτικό άτομο και υπό ποιες συνθήκες).

Ενώ τα άτομα με δυσλεξία μπορεί να αναπτύξουν δυνάμεις λόγω της δυσλεξίας τους, όπως αποφασιστικότητα, επίλυση προβλημάτων και ανθεκτικότητα, η δυσλεξία δεν επιφέρει αυτόματα συγκεκριμένα χαρίσματα ή ταλέντα.

Ορισμένοι προτιμούν τη διατύπωση “άτομο με δυσλεξία”, ενώ άλλοι προτιμούν τον όρο “δυσλεκτικό άτομο”.  Όταν εργάζεστε με μεμονωμένα άτομα, είναι σημαντικό να χρησιμοποιείτε την ορολογία με την οποία το άτομο αισθάνεται πιο άνετα.

Στο παρελθόν, και σε άλλες δικαιοδοσίες, έχουν χρησιμοποιηθεί άλλες ορολογίες και ορισμοί για τη δυσλεξία, όπως Μαθησιακή Αναπηρία, Ειδική Μαθησιακή Δυσκολία και Διαταραχή Ανάγνωσης.

Αυτισμός / Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ)

Ο αυτισμός/διαταραχή του φάσματος του αυτισμού (ΔΑΦ) είναι μια νευρολογική, αναπτυξιακή διαφορά που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο τα άτομα με ΔΑΦ επικοινωνούν, κοινωνικοποιούνται και αλληλοεπιδρούν με τους άλλους.  Χαρακτηρίζεται επίσης από περιοριστική, επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά, ενδιαφέροντα και δραστηριότητες.

Επηρεάζει το 1-2% του πληθυσμού.

Οι μαθητές με ΔΑΦ μπορεί να έχουν δυσκολίες με τη λεκτική επικοινωνία, συμπεριλαμβανομένης της καθυστέρησης στην ανάπτυξη της γλώσσας, δυσκολίες κατανόησης, κυριολεκτική σκέψη και ομιλία, ανεπαρκώς διαμορφωμένο τονισμό και εκφορά του λόγου, ηχολαλία (ηχολαλία ομιλίας), ασυνήθιστο λεξιλόγιο και επαναλαμβανόμενη χρήση της γλώσσας.

Οι μαθητές με ΔΑΦ μπορεί επίσης να έχουν δυσκολίες με μη λεκτική επικοινωνία, συμπεριλαμβανομένων δυσκολιών στην κατανόηση του κοινωνικού πλαισίου, στην ενσυναίσθηση για τους άλλους και στην κατάλληλη ερμηνεία των κοινωνικών ενδείξεων, της γλώσσας του σώματος και των εκφράσεων του προσώπου. Οι χειρονομίες είναι συχνά άκαμπτες, καχεκτικές ή υπερβολικές.

Τα προβλήματα με την κοινωνική συμπεριφορά προκύπτουν μερικές φορές από δυσκολίες στην κατανόηση του μεταβαλλόμενου πλαισίου των κοινωνικών καταστάσεων και με τη θεωρία του νου ή την κατανόηση των προθέσεων των άλλων. Αυτό μπορεί να παρουσιάζεται ως δυσκολίες στην ερμηνεία της έκφρασης του προσώπου, των χειρονομιών και του φωνητικού τόνου. Επίσης, καθώς οι μαθητές με ΔΑΦ τείνουν να σκέφτονται κυριολεκτικά, θα έχουν προβλήματα με τη γνώση των κανόνων που διέπουν την κοινωνική συμπεριφορά και την κατανόηση αστείων ή ιδιωματισμών.

Οι μαθητές με ΔΑΦ μπορεί να αγχώνονται με τις αλλαγές στη ρουτίνα και να έχουν προβλήματα με το μοίρασμα της προσοχής, τη σειρά και το διαδραστικό, φανταστικό παιχνίδι με τους άλλους. Ως εκ τούτου, η δυσκολία συμμετοχής στις δραστηριότητες ή στην ευχαρίστηση των άλλων αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση για τους εκπαιδευτικούς, καθώς επηρεάζει την ικανότητα του μαθητή να μοιράζεται και να έχει ποικίλα ενδιαφέροντα, να προσαρμόζει τη συμπεριφορά του ανάλογα με την κατάσταση, να αποδέχεται αλλαγές στους κανόνες και τις ρουτίνες, να αποδέχεται τις απόψεις των άλλων και να γενικεύει τη μάθηση.

Οι μαθητές με ΔΑΦ μπορεί επίσης να παρουσιάζουν ακανόνιστες συνήθειες ύπνου, να εμφανίζουν ασυνήθιστες διατροφικές συνήθειες, να επιδίδονται σε αυτοτραυματισμό ή επιθετική ή υπερκινητική συμπεριφορά, να παρουσιάζουν ασυνήθιστη στάση ή βάδισμα και να έχουν παράλογους φόβους ή φοβίες.

Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να κατανοήσουν τα δυνατά σημεία και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει κάθε άτομο με ΔΑΦ, προκειμένου να παρέχουν αποτελεσματική διδασκαλία και μάθηση για κάθε μαθητή.

Αναπτυξιακή Διαταραχή Κινητικού Συντονισμού (ΑΔΚΣ) / Δυσπραξία

Η Αναπτυξιακή Διαταραχή Κινητικού Συντονισμού (ΑΔΚΣ), επίσης γνωστή ως Δυσπραξία, επηρεάζει τον συντονισμό της λεπτής ή αδρής κινητικότητας, που διαφέρει από άλλες κινητικές δυσκολίες, όπως η εγκεφαλική παράλυση ή το εγκεφαλικό επεισόδιο. Οι δυσκολίες συντονισμού ενός ατόμου μπορεί να επηρεάσουν τη συμμετοχή και τη λειτουργία των δεξιοτήτων της καθημερινής ζωής στην εκπαίδευση, την εργασία και την απασχόληση.

Υπολογίζεται ότι το 6% του πληθυσμού πληροί τα κριτήρια για να αξιολογηθεί ότι πάσχει από δυσπραξία/διαταραχή της ανάπτυξης. Τα άτομα μπορεί να διαφέρουν ως προς τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονται οι δυσκολίες τους- αυτές μπορεί να αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου ανάλογα με τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις και την εμπειρία της ζωής και να επιμένουν στην ενήλικη ζωή.

Οι μαθητές που έχουν διαγνωστεί με ΑΔΚΣ δυσκολεύονται εξαιρετικά να αποκτήσουν τις κινητικές δεξιότητες που αναμένονται από αυτούς στην καθημερινή ζωή και συχνά αναφέρονται ως “αδέξιοι”. Αυτοί οι μαθητές δεν πάσχουν από κάποια γνωστή νευρολογική πάθηση και οι δυσκολίες τους δεν εξηγούνται από την άποψη μιας γενικευμένης καθυστέρησης στην ανάπτυξη.

Οι μαθητές μπορεί να δυσκολεύονται να συντονίσουν τις κινήσεις, τις αντιλήψεις και τις σκέψεις τους. Παρουσιάζουν δυσκολίες σε καθημερινές εργασίες, όπως το κούμπωμα των πουκαμίσων και η χρήση μαχαιριού και πιρουνιού, και μπορεί να μπερδεύουν το αριστερό με το δεξί.

Στην τάξη, οι μαθητές μπορεί να πέφτουν πάνω σε πράγματα και να τους πέφτουν και τείνουν να δυσκολεύονται να ζωγραφίσουν και να γράψουν. Συχνά είναι δύσκολο για τον μαθητή να διατηρήσει όρθια στάση, είτε όταν κάθεται είτε όταν στέκεται, και η προσπάθεια που καταβάλλεται γι’ αυτό μπορεί να είναι σημαντική, προκαλώντας κόπωση.

Οι μαθητές μπορεί επίσης να χρειάζεται να στηρίζουν το σώμα τους με τα χέρια τους, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει προβλήματα όταν πρέπει να γράψουν. Η δυσκολία αυτή μπορεί επίσης να έχει ως αποτέλεσμα οι μαθητές να είναι νευρικοί ή να έχουν την τάση να ξαπλώνουν στο γραφείο. Ορισμένοι μαθητές έχουν πρόσθετα προβλήματα λόγου, άλλοι είναι αφηρημένοι και δείχνουν αδυναμία να οργανώσουν τη συμπεριφορά τους. Οι μαθητές μπορεί επίσης να έχουν κακή αντίληψη του χώρου.

Οι μαθητές δυσκολεύονται να αυτό- εξυπηρετηθούν και να αποκτήσουν οργανωτικές δεξιότητες και να θυμηθούν ποιος εξοπλισμός χρειάζεται για συγκεκριμένες δραστηριότητες και συνήθως ξεχνούν που αφήνουν τα πράγματά τους. Οι μαθητές μπορεί να μην είναι σε θέση να αναγνωρίσουν πιθανούς κινδύνους (π.χ. χρήση καυστήρων Bunsen και άλλου εξοπλισμού σε θέματα φυσικών επιστημών και τεχνολογίας). Στο σπίτι μπορεί να είναι ακατάστατοι και αργοί σε εργασίες που απαιτούν λεπτές/αδρές κινητικές δεξιότητες.

Συχνά οι μαθητές μπορεί να φαίνεται ότι έχουν πολλές πληροφορίες, αλλά δεν είναι σε θέση να καταγράψουν τις πληροφορίες αυτές με λογική και ουσιαστική σειρά. Το γραπτό τους έργο δεν ανταποκρίνεται στην εμφανή προφορική τους ικανότητα. Αυτές οι δυσκολίες μπορεί να οδηγήσουν σε απογοήτευση και προβλήματα αυτοεκτίμησης, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν περαιτέρω είτε σε αποσυρμένη συμπεριφορά είτε σε διασπαστική συμπεριφορά.

Δυσαριθμησία/ (Ειδική Μαθησιακή Δυσκολία στα Μαθηματικά)

Η Δυσαριθμησία είναι μια δυσκολία που επηρεάζει την ικανότητα ενός ατόμου να αποκτήσει αριθμητικές δεξιότητες. Μπορεί να παρουσιαστεί ως αδυναμία του ατόμου να κατανοήσει βασικές έννοιες αριθμών και/ή σχέσεις αριθμών, να εκτιμήσει και να υποτιμήσει, να αναγνωρίσει σύμβολα και να κατανοήσει ποσοτικές και χωρικές πληροφορίες.

Οι έρευνες δείχνουν ότι η Δυσαριθμησία έχει διαφορετικά επίπεδα σοβαρότητας και μπορεί να επηρεάσει διαφορετικούς τομείς των μαθηματικών υπολογισμών. Οι δυσκολίες αυτές μπορεί να έχουν αρνητικές επιπτώσεις σε πολλές καθημερινές δραστηριότητες, όπως η διαχείριση των οικονομικών, η τήρηση οδηγιών, η διαχείριση ημερολογίου και η παρακολούθηση του χρόνου. Υπολογίζεται ότι μεταξύ 4% και 6% του πληθυσμού έχουν δυσβασία.

Αυτοί οι μαθητές συχνά αντιμετωπίζουν δυσκολίες ακόμη και σε βασικές μαθηματικές ή αριθμητικές εργασίες ή διαδικασίες, όπως η πρόσθεση, η αφαίρεση, ο πολλαπλασιασμός ή η διαίρεση. Οι μαθητές μπορεί επίσης να δυσκολεύονται να γνωρίζουν ποια μαθηματική διαδικασία πρέπει να χρησιμοποιηθεί με βάση το πλαίσιο.

Άλλες δυσκολίες μπορεί να περιλαμβάνουν την ώρα με τη χρήση αναλογικού ρολογιού ή ρολογιού, το χειρισμό χρημάτων ή τον υπολογισμό των αλλαγών.

Υπάρχει μεγάλη συχνότητα διάγνωσης δυσλεξίας μαζί με δυσαριθμησία. Αυτό προφανώς οδηγεί σε μεγαλύτερες δυσκολίες για τον μαθητή.

Οι μαθητές με Δυσαριθμησία συχνά υποφέρουν από έλλειψη αυτοπεποίθησης ή χαμηλή αυτοεκτίμηση ως αποτέλεσμα προηγούμενων εμπειριών από την προσπάθεια μελέτης των μαθηματικών.

Αναπτυξιακή Γλωσσική Διαταραχή (ΑΓΔ)

Η Αναπτυξιακή Γλωσσική Διαταραχή (ΑΓΔ) είναι μια δυσκολία είτε στον προφορικό λόγο έκφρασης και/ή πρόσληψης και κατανόησης.

Η Αναπτυξιακή Γλωσσική Διαταραχή (ΑΓΔ) ήταν προηγουμένως γνωστή ως Ειδική Γλωσσική Διαταραχή (SLI). Περιλαμβάνει συνεχιζόμενες δυσκολίες κατανόησης ή/και χρήσης του προφορικού λόγου.  Αυτό μπορεί να δημιουργήσει εμπόδια στην επικοινωνία ή/και τη μάθηση στην καθημερινή ζωή.

Ένας μαθητής με ΑΓΔ μπορεί να δυσκολεύεται να εκφραστεί προφορικά και να δυσκολεύεται να βρει λέξεις ή να χρησιμοποιήσει ποικίλο λεξιλόγιο.  Μπορεί να μην καταλαβαίνει ή να μην θυμάται τι έχει ειπωθεί.

Οι εκπαιδευόμενοι με ΑΓΔ μπορεί επίσης να δυσκολεύονται να κατανοήσουν σύνθετο γραπτό υλικό και να δυσκολεύονται να γράψουν γραμματικά σωστές προτάσεις.  Μπορεί επίσης να δυσκολεύονται να βρουν τις σωστές λέξεις όταν μιλούν και αυτό επιδεινώνεται αν βρίσκονται υπό πίεση (π.χ. δημόσια ομιλία).

Η ΑΓΔ είναι μια δια βίου κατάσταση που μπορεί να έχει μεγάλο αντίκτυπο σε ένα άτομο, μέσα σε ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον, και μπορεί επίσης μερικές φορές να επηρεάσει τις δεξιότητες κοινωνικής αλληλεπίδρασης.

Οι μαθητές με ΑΓΔ  συχνά μαθαίνουν καλύτερα μέσω πιο πρακτικών και οπτικών μεθόδων, παρά μέσω προφορικών και ακουστικών μεθόδων.

Ειδικές Δυσκολίες Κατανόησης Γραπτού Λόγου (SpRCD)

Οι Ειδικές Δυσκολίες Κατανόησης Γραπτού Λόγου είναι δυσκολίες στην κατανόηση γραπτού κειμένου, χωρίς να υπάρχουν παρόμοιες δυσκολίες στην αποκωδικοποίηση του ίδιου κειμένου.

Η Διαταραχή Κατανόησης Γραπτού Λόγου είναι μια αναγνωστική αναπηρία κατά την οποία το άτομο δυσκολεύεται να κατανοήσει το νόημα των λέξεων και των γραπτών αποσπασμάτων. Ορισμένες φορές, μια διαταραχή κατανόησης κειμένου διαγιγνώσκεται από τους ειδικούς ως ειδικό έλλειμμα κατανόησης κειμένου (S-RCD).

Οι μαθητές με δυσκολίες στην κατανόηση γραπτού λόγου μπορεί να αντιμετωπίζουν δυσκολίες σε μια σειρά από εργασίες γραπτού λόγου, συμπεριλαμβανομένης της κυριολεκτικής κατανόησης, της εξαγωγής συμπερασμάτων, της σύνθεσης ανώτερης τάξης και των δεξιοτήτων παρακολούθησης της κατανόησης.

Οι μαθητές με αυτό το είδος της μαθησιακής διαφοράς μπορεί να είναι άνετοι αναγνώστες που δυσκολεύονται να κατανοήσουν αυτό που διαβάζουν.

Η διαταραχή της κατανόησης της ανάγνωσης θεωρείται ότι επηρεάζει το 5-10% των μαθητών, αλλά συχνά περνά απαρατήρητη ή εντοπίζεται μόνο όταν αντιμετωπίζουν πιο σύνθετα κείμενα.

Αυτός ο τύπος μαθησιακής δυσκολίας συχνά συνοδεύεται από χαμηλά επίπεδα αυτοπεποίθησης και υψηλά επίπεδα απογοήτευσης σε ακαδημαϊκά περιβάλλοντα. Απαιτείται μεγάλη ακαδημαϊκή υποστήριξη και κοινωνικο-συναισθηματική ενθάρρυνση και σημαντική τμηματοποίηση και διαφοροποίηση των βασικών μαθησιακών εννοιών, όπως απαιτείται.

Σωματικές δυσκολίες / αναπηρία

Οι εκπαιδευόμενοι μπορεί να έχουν σωματικές αναπηρίες που προκύπτουν από καταστάσεις όπως η δισχιδής ράχη, η μυϊκή δυστροφία, η εγκεφαλική παράλυση, η κυστική ίνωση ή σοβαρό τραυματισμό από ατύχημα.

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι δεν υπάρχει αναγκαία άμεση συσχέτιση μεταξύ του βαθμού σωματικής αναπηρίας και της αδυναμίας αντιμετώπισης της εκμάθησης μιας ξένης γλώσσας, εκτός από τα στοιχεία που αφορούν τη σωματική δραστηριότητα.

Οι μαθητές με σοβαρή σωματική αναπηρία μπορεί να έχουν ελάχιστες πρόσθετες εκπαιδευτικές ανάγκες, ενώ εκείνοι με ελάχιστη σωματική αναπηρία μπορεί να έχουν πολύ πιο σημαντικές μαθησιακές ανάγκες.

Η σωματική πρόσβαση και συμμετοχή μπορεί να αποτελέσει μείζον ζήτημα για τους μαθητές με σωματική αναπηρία, όπως εκείνοι που χρησιμοποιούν αναπηρικά αμαξίδια, σιδεράκια, πατερίτσες, ρόλερ, μπαστούνια ή προσθετικά μέλη, ή εκείνοι που κουράζονται εύκολα να μετακινούνται σε ένα εκπαιδευτικό campus.

Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερ-κινητικότητας ΔΕΠ(Υ)

Το ΔΕΠΥ χαρακτηρίζεται από ανεπαρκή συνεχή προσοχή, μειωμένο έλεγχο των παρορμήσεων, αδυναμία καθυστέρησης της ικανοποίησης και υπερβολική δραστηριότητα που δεν έχει σχέση με την εργασία.

Οι μαθητές με ΔΕΠΥ δυσκολεύονται να προγραμματίσουν και να ελέγξουν τη συμπεριφορά τους. Συχνά φαίνονται να μην αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο και έχουν την τάση να βιάζονται. Επίσης, δυσκολεύονται να ακούσουν, να θυμηθούν και να ακολουθήσουν οδηγίες, και αποτυγχάνουν να ολοκληρώσουν εργασίες ή σχέδια.

Οι μαθητές συχνά διστάζουν να συμμετάσχουν σε δραστηριότητες που απαιτούν παρατεταμένη προσπάθεια, αποσπώνται εύκολα από ξένα ερεθίσματα και συχνά δυσκολεύονται να οργανώσουν τα υλικά που απαιτούνται για τη συμμετοχή σε μαθησιακές εργασίες. Οι μαθητές με ΔΕΠΥ δυσκολεύονται να συνεχίσουν να παίζουν και συχνά δεν είναι αρεστοί στους συμμαθητές τους λόγω της επιθετικότητας, της παρορμητικότητας και της ανικανότητάς τους να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεων τους.

Η συχνότητα εμφάνισης των συμπτωμάτων τείνει να μειώνεται στην εφηβεία και την ενηλικίωση, αλλά η διαταραχή επιμένει. Οι μαθητές με ΔΕΠΥ συχνά λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή για να μετριάσουν τις επιπτώσεις της διαταραχής στην καθημερινή τους ζωή.

Η ΔΕΠ περιγράφεται ως ΔΕΠΥ χωρίς την υπερ-κινητικότητα και χαρακτηρίζεται από υπερβολική ονειροπόληση, συχνό κοίταγμα, γνωστική νωθρότητα, λήθαργο, σύγχυση, προβλήματα μνήμης και κοινωνική επιφυλακτικότητα. Ο μαθητής συχνά ξεστομίζει απαντήσεις πριν ολοκληρωθούν οι ερωτήσεις, έχει προβλήματα αναμονής της σειράς του και μπορεί συχνά και άθελά του να διακόπτει ή να παρεμβαίνει στους άλλους.